Laat Sarah maar een poosje uitrusten in een la. In ieder geval een paar maanden of een jaar. Intussen kunnen bij jou dan de adviezen bezinken. Na verloop van tijd blijkt vanzelf of je de confrontatie met Sarah opnieuw durft aan te gaan. Dan zie je ook wat er wel goed aan Sarah was.
Hierbij het advies van een notoire bureaulaschrijver.

O, dat is heavy als je zo'n reactie terugkrijgt! Maar gelukkig kun je je vinden in hun kritiek. Dat is de basis om verder te kunnen.
Ja, misschien moet je Sarah als een lastige puber een tijdje achter het behang plakken en dan pas weer tevoorschijn halen als je weet wat je met haar aanmoet.
Sterkte ermee!

Als je als schrijver goede feedback niet naast je neer legt ben je al een heel eind! Succes met herschrijven, of iets nieuws proberen.

Twee vragen: Wat was het doel waarom je het verhaal naar een ms-bureau stuurde? En hebben ze ook iets gezegd over het idee van het verhaal, want een goed idee kun je namelijk met techniek bijschaven; een waardeloos idee blijft waardeloos ook al zit het technisch goed in elkaar. Als je idee goed is, dan is er werk aan de winkel, niets in de la schuiven en met een ander verhaal verder gaan. Afmaken, laten rijpen, naar hoger niveau tillen, en weer proberen.

Hmm... tja. Daar heb je toch een erg groot punt.
Over het verhaal zei hij weinig. `Dat het best kon, maar voor een iets jongere doelgroep`,was
eigenlijk alles wat hij erover zei. Zijn commentaar was wel helder, ik weet precies waar
ik aan moet werken...dat wel.
Ik wilde het naar uitgevers sturen, maar twijfelde zelf al aan de kwaliteit. Vandaar het ms-bureau.
Was achteraf misschien niet eens nodig, veel van de dingen die hij aantstipte wist ik stiekem zelf ook al wel.
Behalve dan de doelgroep, maar het taalgebruik was daar al wel op afgestemd, vond hij.
Goh, zal ik haar weer uit de lade halen...? Ze was wel echt mijn kindje.

Je ziet je verhaal al als film in je hoofd. Hoe gedraagt Sarah zich? Is ze bang en onzeker als ze de geest ontmoet? Of is het een stoutmoedig kind dat op een regenachtige dag vlak voor het donker naar huis toe fietst en maar gaat schuilen onder een hunnebed en daar de geest ontmoet. Hierdoor geef je al veel over het karakter bloot.

Of is het een dromerig kind. 's Ochtends te laat op, blijft bij de hunnebedden wachten op haar vriendinnetje, verliest zichzelf in dagdromen bij het hunnenbed en ontmoet ze zo de geest. Gelooft ze in geesten of lacht ze de geest uit als hij voor de eerste keer verschijnt.

Je hebt prachtige ingredienten om een heel mooi verhaal te maken. Ik zou zeggen schaven en lees het hardop voor, misschien voel je dan waar het verhaal aan schort.

Wauw Bernadette. Bedankt zeg.
Ik zat net vandaag te bedenken hoe ik Sarah verder kan helpen, met het commentaar van de anderen
in mijn achterhoofd. Want ze ligt wel degelijk nog steeds in de la.

Maar dit lijkt me weer eens een hele andere manier om naar mijn verhaal te kijken.
En ik moet zeggen dat je me door deze 3 alinea`s weer hernieuwe zin en inspiratie hebt gegeven.
Dit is het duwtje dat ik net weer nodig had!!!

Zoals ik al schreef de ingredienten van je verhaal zijn te mooi om in de la te laten liggen. Dus heel graag gedaan.