Blog van vera4writer

Ik zit vast

Niet dat ik een writers block heb, maar ik zoek echt alles uit den hoek om mijn opdracht voor het volgende schrijversweekend niet te moeten maken. Dat heb ik nu dikwijls. Dan wil ik wel schrijven, maar ik zoek alleen maar excuses om het niet te doen.
"Moeten maken" is trouwens veel te zwaar uitgedrukt. Het is niet van moeten, het is van willen.
Vandaar dat ik nu maar wat in het wilde weg in deze blog typ om mezelf op gang te krijgen.
De opgave is nochtans niet zo moeilijk, het sluit perfect aan bij een idee waar ik al een tijdje mee rondloop.
Ik zou trouwens een boek kunnen schrijven enkel en alleen met ideeën om verhalen over te schrijven.
Aan de andere kant, kan ik ook best schrijven onder druk, dus een deadline is voor mij een ideaal drukmiddel om te schrijven.
Het schrijversweekend is het tweede van drie weekends. In het eerste zijn we op zoek gegaan naar de roots van onze moedertaal, dialecten die thuis werden gesproken, herinneringen aan vroeger, toen we nog naar de lagere school gingen.
We zijn met een kleine groep, 8 personen en dat is fijn. In een grote groep komt iedereen toch minder aan bod. Het is niet altijd even gemakkelijk om constructieve feedback te geven. Maar het is uiteraard niet de bedoeling om elkaar de grond in te boren, dus zeker niet op de man spelen.
Er zitten trouwens maar 2 mannen in de groep waardoor ik me afvraag of dit schrijven meer een vrouwenzaak is dan een mannenzaak. Misschien dat iemand daar een antwoord op heeft.
Enfin, zoals je kan zien kraam ik maar wat onzin uit. Dit is de electronische variant van 5 minuten aan een stuk gewoon alles schrijven wat in je opkomt, wat associeren maar wel zorgen dat je het 5 minuten volhoudt.